Antek Zaremski

 Antek Zaremski

Urodzony w 1974 r. Przedstawiciel trzeciego pokolenia złotniczej rodziny Zaremskich. Jego biżuteria, choć z pozoru prosta i skromna w środkach wyrazu, zawiera jednak wielowymiarowe i pełne niespodzianek odniesienia do grafiki, malarstwa i architektury. Jego prace, bez zbędnej kokieterii, wprowadzają odbiorcę w stan kontemplacji.

Ewa Zaremska-Czarny

Ewa Zaremska-Czarny

Wcześniej Ewa Czarnota-Czarny. Urodzona 02.01.1954 r. w Warszawie, gdzie nadal mieszka i pracuje z mężem Łukaszem Zaremskim.

Grażyna Ewa Zalewska

Grażyna Ewa Zalewska

Urodzona 12.05.1974 r. Seceminie, mieszka w Kielcach. Złotnictwem zajmuje się od 1994 r. Od 1999 r. prowadzi własną pracownię biżuterii artystycznej w Kielcach. 

Hanna i Jacek Zdanowscy

Hanna i Jacek Zdanowscy

Projektują formy złotnicze od 1976r. Od 1990r. członkowie STFZ. Wystawy indywidualne m.in.: Desa Galeria Zapiecek,  Warszawa, 1978 i 1985, 1998; Gdański Kantor Sztuki, Gdańsk; Kiliansmule Galery, Lunen, RFN, 1987; Państwowa Galeria Sztuki, Legnica, 1997; Galeria Borka, Warszawa, 2000. Uczestnicy wielu wystaw zbiorowych i konkursów w kraju (m.in. przeglądów i wystaw legnickich) i zagranicą (m.in.: Japonii, Krajach Skandynawskich, Kuwejcie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Włoszech).

Hanna Zdanowska

Wraz z Jackiem Zdanowskim projektują formy złotnicze od 1976 r. Od 1990 r. członkowie i założyciele STFZ. Wystawy indywidualne m.in.: Desa Galeria Zapiecek,  Warszawa, 1978 i 1985, 1998; Galeria YES 1998; Gdański Kantor Sztuki, Gdańsk; Kiliansmule Galery, Lunen, RFN, 1987; Państwowa Galeria Sztuki, Legnica, 1997; Galeria Borka, Warszawa, 2000. Uczestnicy wielu wystaw zbiorowych i konkursów w kraju (m.in. przeglądów i wystaw legnickich) i zagranicą (m.in.: Japonii, Krajach Skandynawskich, Kuwejcie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Włoszech). Ich nowoczesne w formie obiekty, wykonane są technologiami dawnych mistrzów i łączą w sobie kamień, skórę, czarny koral, bursztyn, czarny dąb, szkło, sznur, konopny. Są to unikaty lub krótkie sygnowane serie. Projektują również formy użytkowe – srebra stołowe.

Jacek Zdanowski

Jacek Zdanowski

Wraz z Hanną Zdanowską projektują formy złotnicze od 1976 r. Od 1990 r. członkowie i założyciele STFZ. Wystawy indywidualne m.in.: Desa Galeria Zapiecek,  Warszawa, 1978 i 1985, 1998; Galeria YES 1998; Gdański Kantor Sztuki, Gdańsk; Kiliansmule Galery, Lunen, RFN, 1987; Państwowa Galeria Sztuki, Legnica, 1997; Galeria Borka, Warszawa, 2000. Uczestnicy wielu wystaw zbiorowych i konkursów w kraju (m.in. przeglądów i wystaw legnickich) i za granicą (m.in.: Japonii, Krajach Skandynawskich, Kuwejcie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Włoszech). Ich nowoczesne w formie nowoczesne, wykonane są technologiami dawnych mistrzów i łączą w sobie kamień, skórę, czarny koral, bursztyn, czarny dąb, szkło, sznur, konopny. Są to unikaty lub krótkie sygnowane serie. Projektują również formy użytkowe – srebra stołowe.

Jadwiga Zaremska

 Jadwiga Zaremska

Urodzona w 1914 roku w Częstochowie, zmarła w 1997. Mieszkała i działała w Warszawie. Działalność artystyczno-rzemieślniczą rozpoczęła w 1946 r., gdzie wraz z mężem prowadziła pracownię Robinsona, która mieściła się na ulicy Swarzewskiej. Jadwiga i Jerzy byli prekursorami srebrnej biżuterii artystycznej, słynnymi popularyzatorami srebrnego pierścionka. Początkowo tworzyli srebrną biżuterię utrzymaną w stylistyce ludowej. Z czasem zaczęli tworzyć abstrakcyjne kompozycje przestrzenne ze srebra formowanego na gorąco. Uważani są za prekursorów polskiej szkoły srebra, którzy przyczynili się do uznania złotnictwa za samodzielną, pełnoprawną dziedzinę sztuki.

Jerzy Zaremski

Jerzy Zaremski

Urodzony w 1919 roku w Warszawie, zmarł w 1986 roku. Mieszkał i działał w Warszawie, gdzie wraz z żoną Jadwigą Zaremską, prowadził pracownię Robinsona, która mieściła się na ulicy Swarzewskiej. Jerzy i Jadwiga byli prekursorami srebrnej biżuterii artystycznej, słynnymi popularyzatorami srebrnego pierścionka. Początkowo tworzyli srebrną biżuterię utrzymaną w stylistyce ludowej. Z czasem zaczęli tworzyć abstrakcyjne kompozycje przestrzenne ze srebra formowanego na gorąco. Uważani są za prekursorów polskiej szkoły srebra, którzy przyczynili się do uznania złotnictwa za samodzielną, pełnoprawną dziedzinę sztuki.

Katarzyna Anna Zięba

Katarzyna Anna Zięba

Urodzona 24.11.1985 r. we Wrocławiu, gdzie mieszka i pracuje. Projektowaniem biżuterii zajmuje się od 2004 roku. Należy do Stowarzyszenia Twórców Form Złotniczych. Członkini grupy zlotniczej " Dziewiątka". Uczestniczka wielu wystaw biżuterii artystycznej.

Łukasz Zaremski

Łukasz Zaremski

Urodzony 17.04.1954 r., mieszka w Warszawie, gdzie pracuje wraz z żoną Ewą Zaremską-Czarny. Złotnictwem zajmuje się od 1979 roku. 

Marcin Zaremski

Marcin Zaremski

Urodzony 03.07.1951 r., mieszka i pracuje w Warszawie. Jego wyroby wystawiane są w galeriach Warszawy, Krakowa, Wiednia i Hamburga. Konsekwentnie wyrabia biżuterię „do noszenia”. Początkowo do 1974 r. pracował w pracowni rodziców Jerzego i Jadwigi Zaremskich, a samodzielną twórczość rozpoczął po studiach. Współorganizator i członek dwóch grup twórczych związanych ze złotnictwem artystycznym: Grupy UFO oraz Grupy MUZEUM związanej z Muzeum w Kazimierzu Dolnym. Uczestnik ponad 100 wystaw indywidualnych i zbiorowych w Polsce i zagranicą.

W pierwszych jego pracach widoczna jest jego fascynacja geometrią. Na przełomie lat 70 i 80 ubiegłego wieku skierował się ku nadrealizmowi. Od 1991 r. prowadzi galerię autorską „Metal” na Rynku Starego Miasta w Warszawie. Tam też kierował galeriami „Metal” przy ul. Chmielnej (1994-2013), Placu Trzech Krzyży (1998-2008) oraz w „Galerii Mokotów” (2009-2010).

Tadeusz Ziętara

Tadeusz Ziętara

Urodzony 07.06. 1951 r. w Krakowie, mieszka w Jaworznie. Zajmuje się: biżuterią unikatową srebrną, grafiką (akwaforta), malarstwem (akryl, akwarela, olej). Biżuterię torzy od 1986 r. Od 1987 r. jest nauczycielem w Zespole Szkół Plastycznych w Katowicach.

Tomasz Ludwik Zaremski

Tomasz Ludwik Zaremski

Urodzony 25.09.1946 r., mieszka w Warszawie. Działalność złotniczą rozpoczął w 1976 r. Swoje pierwsze prace wykonywał z cienkiego drutu lub wykonywał techniką niello. W początkowych latach tworzył także prace należące do cyklu biżuterii „architektonicznej", gdzie każdy z przedmiotów przywodził na myśl budowlę lub ich zespół.